The best of... (2)

Twee oudere dames vragen om een mooie of spannende film. Ik raad Tsotsi aan: een spannend en tegelijkertijd ontroerend Zuid-Afrikaans drama. Ik gok dat deze dames een toegankelijke filmhuis-film wel kunnen waarderen, maar ik blijk er gruwelijk naast te zitten.

'O, nee, ik hou niet zo van donkere mensen', zegt één van de dames zonder schaamte als ze met opgetrokken neus naar de de dvd-hoes kijkt. Blijkbaar kijk ik haar nogal ongelovig aan, want ze gaat door.
'Ja, dat kan toch? Ik kijk gewoon niet graag naar ze.'
Ik doe er alles aan om beleefd te blijven (achteraf: waarom eigenlijk?!), maar ik kan haar niet meer vriendelijk aankijken. Tevergeefs probeer ik de mengeling van minachting, ongeloof en woede van mijn gezicht te halen.
'O jee!', roept ze dan uit. 'Nu hoop ik niet dat uw man een neger is!'

Een paar uur later komt een man een door midden gebroken dvd terugbrengen en beweert dat ik hem zo in de hoes heb gedaan...

Two words: help.... me....

The best of... (1)

- 'Heeft u ook Sinanna?' (Syriana)

- 'Hoe is Hostel?' (Oprecht verbaasd:) 'Een horror-slasher?!'

- 'Zou ik mijn baby hier even midden in de winkel mogen verschonen?'

- 'Heeft u ook Can You Catch Me if You Want?' (Catch Me If You Can)

- 'O, nee hoor. Ik kan absoluut niet tegen dat soort mensen.' (Over Transamerica, een film over een transseksueel)

- 'Ik ben op zoek naar I Walk the Line.' (Walk the Line)

- 'Meneer, u heeft deze film al eens gehuurd... Nog geen week geleden...'

- 'Hoe is deze?' (Over Hollow Man 2, Basic Instinct 2, Tunnel of een willekeurige andere b-film)

- 'Wat is een b-film?'


En mijn nieuwe favoriet:

- 'Heeft u ook Dumber than Dumb?' (Dumb and Dumberer)

Navels

'Een navel is er om...'
'...te piercen?'

Heretic - Sarah Singleton

Elizabeth vindt in het bos achter haar huis een vreemd, groen wezen. Het blijkt een meisje te zijn dat net driehonderd jaar in een schaduwwereld heeft geleefd.

Dat een leuk concept geen garantie is voor een leuk boek, bewijst Heretic van Sarah Singleton. Vooral het begin was niet om door te komen, wat verklaart waarom ik drie weken deed over de eerste vijftien bladzijden, en vier dagen over de overige 248… En zelfs toen werd het nergens echt goed: ik wilde er gewoon van af zijn.

Heretic is niet echt slecht, maar ook niet echt goed. Het verhaal op zich is aardig, maar op de één of andere manier haalt Singleton er niet alles uit wat er in zit. Ze beschrijft net iets te veel en laat net te weinig aan de verbeelding over. Daar komt nog bij dat de 'heiden' uit het boek een katholieke priester is die op de hielen wordt gezeten door de protestanten - iets wat me echt bijzonder weinig kan boeien...

In ieder geval ben ik heel erg blij dat ik Heretic uit heb. Ik kan niet wachten om eindelijk aan een nieuw boek te beginnen! Nu maar hopen dat die niet zo tegenvalt…

Slecht boek

Waarom kan ik een slecht boek toch nooit gewoon wegleggen? Waarom dwing ik mezelf door te lezen, ook al kom ik er nauwelijks doorheen?

Want als ik het boek niet leuk vind, heb ik geen zin om te lezen.
En als ik geen zin heb om te lezen, komt dat slechte boek natuurlijk nooit uit.
En als dat slechte boek nooit uit komt, kan ik ook niet beginnen aan een goed boek.

Kortom, ik doe nu al drie weken over een boekje van 263 pagina's... Maar het wegleggen en beginnen aan iets nieuws voor ik het heb uitgelezen? Dat is makkelijker gezegd dan gedaan...

De wiet-labello

Volgens de mevrouw van The Body Shop zal een lippenbalsem met hennepextract me van mijn labello-verslaving afhelpen.













Hopen dus dat ik over een paar dagen niet meer om het uur mijn lippen hoef in te vetten...

Tijger-reviews

Na mijn avonturen op het Internationaal Filmfestival Rotterdam eerder dit jaar, was het extra leuk om er wat over te schrijven voor 8weekly:

La Perrera













Un matin bonne heure